ช่วงนี้กูชักจะเครียดเกินไปแล้ววะ
แม่งทำงาน ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เหมือนขยันเลยนะ
แต่แม่งกูอ่ะ ขี้เกียจมากกกก
งานมันเยอะแหละ กูเลยต้องรีบๆๆๆๆๆ ทำๆๆๆๆๆๆๆ
งานไม่มีก็ทุกข์ งานเยอะก็ทุกข์
กูจะเอายังไงวะ .. ไอ้โจ้
เมิงช่วยพูดกะมันทีได้มะ
แล้วไหนกูยังจะต้องต่อสู้กับ
กิเลสมารร้ายที่อยู่ก้นบึ้งหัวใจตัวเบ้อเร่ออีก
มันมีหลายตัวด้วยนะ..
กูเหวี่ยงสัดอ่ะ หัวกูเหวี่ยง ใจก็เหวี่ยง
แต่ยังดี ช่วงหลังมานี่กูไม่ฟูมฟายมากเหมือนมะก่อน
.......
กายในกาย กายนอกกาย โลกสมมติ เซง......วะ
|
อืม
ใจเย็น เย็น
ตั้งสติก่อน
มึงทำได้
ก่อนอื่นงานเยอะให้จัดว่าอะไรสำคัญอะไรไม่สำคัญ
และก็อะไรด่วนอะไรไม่ด่วนแค่นั้นแหละ
คนจริงไม่แพ้ใจตัวเอง
โจ้ทำได้
ปล.สมจิตรบอกว่าเจ็บมาเยอะ โดนมาเยอะ เป็นกำลังใจให้
ทำใจให้มีสมาธิ
ค่อยๆคิด
สำหรับกู เครียดเพราะงานเยอะ ดีกว่าเครียดเพราะงานน้อย
งานเยอะถือเป็นความเครียดที่ดีครับ เพราะเมื่อเราจัดการมันได้ หลาย ๆ อย่างที่ดีจะตามมา
ทำงานเยอะ ๆ ไว้ก่อน ตอนไม่มีงานจะได้ไม่เครียดครับ
เหนื่อยมากพักเอาแรงนิด ยังมีครอบครับ และเพื่อน ๆ คอยเป็นที่พักใจ
พอใจเริ่มมีกำลัง ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี
เราก็งานเยอะอ่ะโจ้
ลาออก เขาก็ไม่ให้ออก
.............
ทำงานหนัก ผอมเลย เหลือ 40 โล
...ไม่เกี่ยวนิ....
ก็ ยังไงก็หาเวลาพักผ่อนด้วยนะ
.
.
.
ชีวิตต้องสู้
ขันติ...ขันแตก
Post new comment